Acaba, Belki, Bazen...

Artık yazmak da gelmiyor içimden, sadece susmak zaman geçirmek istiyorum. Yavaş yavaş değil çok hızlı bir şekilde unutmak istiyorum seni. Gülüyorum geçiyorum artık aklıma geldikçe. Bazen de gülemiyorum derin bir düşünce balonu kaplıyor dört bir yanımı, acabalar kuşatıyor...

"Acaba bunu yapmasaydım böyle olur muydu?" yada "Acaba şöyle yapsaydım sonuç değişir miydi?" bir sonuç da çıkmıyor, değişmiyor hiç bir şey...

 Belki de böyle olması gerekti senin hayatında bu kararı vermen benim de sana ulaşamamam gerekiyordu...

Bak şimdi de belkiler dolandı dilime, "Belki severdi" "Belki sevebilirdik" "Belki de çok kötü olurdu" "Belki bazen bunları yaşamak gerekir" "Belki bazen de unutmak..."

Bazenler de geldi çok güzel... Şu ara hayatımın çoğunu bu üç kelime dolduruyor : Acaba, Belki, Bazen...